دوبیتی شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف مسیر زندگی می‌پردازد که مملو از سختی‌ها و مشکلات است. او می‌گوید زندگی همچون راهی پر از خار و دشواری است و شب‌ها در بیابان تاریکی قرار داریم. اما خوشا به حال کسانی که بار مسئولیت و مشکلاتشان کمتر است و زندگی‌شان آسان‌تر است.
دلا راهت پر از خار و خسک بیگذرارت بر سر چرخ و فلک بی
دلا راهت پر از خار و خسک بود و گذرت به چرخ و فلک افتاد.
گر دستت رسد برآیه پوست از تنخوشا آن کس که بارش کمترک بی
اگر از دست کندن پوست از تن برآید، [پس] خوشا به حال کسی که بارش کمتر است.