شمارهٔ ۱۲۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و شگفتی‌های عشق و محبوبیت اشاره می‌کند. او به حسن و زیبایی یکتای معشوق می‌پردازد که نه تنها بر دیگران اثر می‌گذارد بلکه دنیای اطراف را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین به احساسات و پشیمانی‌های خود در این مسیر اشاره دارد و از حالاتی مانند حیرانی و افسوس سخن می‌گوید. به طور کلی، شعر متضمن تمجید از محبوب و توصیف حالاتی است که در عشق تجربه می‌شود.
خاطری جمع ز شبه آن که تو میدانی داشتکاینقدر حسن بیک آدمی ارزانی داشت
هوش مصنوعی: به یادگار خاطرهای که از شب دانای تو بر جانم نشسته است، میگویم که اینقدر زیبایی و نیکویی برای یک انسان ارزشمند است.
حسن آخر به رخ شاهد یکتای ازلعجب آیینه‌ای از صورت انسانی داشت
هوش مصنوعی: زیبایی نهایی در چهرهی دلبر بینظیر ازل حیرتانگیز است، مانند آینهای که نمایانگر صورت انسانی است.
دهر کز آمدنت داشت به این شکل خبرخنده‌ها بر قلم خوش رقم مانی داشت
هوش مصنوعی: دنیا با آمدن تو به این صورت خبر داد که خندهها به شکل زیبا و خوشی بر روی کاغذ نقش بستند.
وهم کافر شده حیران تو گفت آن را نیزکه نه هرگز نگران گشت و نه حیرانی داشت
هوش مصنوعی: شخصی که در وهم و شک قرار دارد، به طور عمیق تحت تأثیر حیرت و سردرگمی تو قرار گرفته است. او نمیتواند به این موضوع پی ببرد که هیچگاه نه نگران شده و نه در حیرت به سر برده است.
ماه را پاس تو در مشعله گردانی بستمهر را بزم تو در مجمره سوزانی داشت
هوش مصنوعی: تو زیبایی و نور ماه را در آتش شعلهها به گردش درمیآوری، و عشق و مهر را در مهمانیات به آتش میکشی و میسوزانی.
زود بر رخصت خود کلک پشیمانی راندشاه غیرت که دل از وی خط ترخانی داشت
هوش مصنوعی: به سرعت اجازه خود را گرفت و با احساس بزرگی که داشت، از دل کسی که نسبت به او علاقهای داشت، جدا شد.
خونم افسوس که در عهد پشیمانی ریختکه نه افسوس ز قتلم نه پشیمانی داشت
هوش مصنوعی: خونم را در زمانی هدر دادم که نه از کشته شدن خود ناراحت بودم و نه از عملی که انجام دادهام پشیمان.
محتشم از همهٔ خوبان سر زلف تو گرفتدر جنون بس که سر سلسلهٔ جنبانی داشت
هوش مصنوعی: محتشم از تمام زیباییها و خوبیها، موهای سر تو را به عنوان زیباترین و برترین نماد انتخاب کرده است. این امر نشاندهندهٔ این است که به خاطر محبوبیت و زیبایی خاص تو، دیگران نیز تحت تأثیر قرار گرفته و به سمت تو جذب شدهاند.