شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف روز قیامت و حال‌وهوای آن می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که در آن روز، همه چیز به وضوح و بدون پرده‌پوشی خواهد بود و انسان‌ها به حساب و کتاب اعمالشان خواهند رسید. در این صحرای قیامت، هر نوع شادی و غم قابل مشاهده است و عشق و هوس نیز در این فضا بارز می‌شود. شاعر به عواقب کارهایش می‌اندیشد و می‌گوید که امروز در مرتکب شدن به گناه ترس نداشته باشد، زیرا حسابرسی نهایی در قیامت خواهد بود. او به عشق و شور و شوق خویش اشاره می‌کند و می‌گوید که غوغای قیامت در برابر عشقش کمرنگ خواهد بود. در نهایت، او به رسوایی‌های روز قیامت و بی‌پناهی انسان‌ها اشاره می‌کند.
بی‌پرده برآئی چو به صحرای قیامتخلد از هوس آید به تماشای قیامت
هوش مصنوعی: وقتی که در روز قیامت در میدان بزرگ آن ظاهر شوی، از دنیای آرزوها و خواستهها هیچ خبری نخواهد بود و فقط زیبایی و عظمت آن صحرای بزرگ را خواهی دید.
هنگامه بگردد چو خورد غلغلهٔ توبر معرکه معرکه آرای قیامت
هوش مصنوعی: زمانی که صدای تو در میان جمعیت به گوش میرسد، مانند طوفانی است که همه چیز را به هم میریزد و حوادث بزرگی را رقم میزند.
در حشر گر آید نم رحمت ز کف توروید همه شمشیر ز صحرای قیامت
هوش مصنوعی: اگر در روز قیامت رحمت و لطفی از جانب تو نازل شود، آن وقت همه شمشیرها از دشت قیامت بیرون خواهند آمد.
در قتل من امروز مبر خوف مکافاتکاین داوری افتاد به فردای قیامت
هوش مصنوعی: در ناامیدی از عذاب و کیفر، امروز به قتل من فکر نکن؛ زیرا قضاوت واقعی در روز قیامت انجام خواهد شد.
بنشین و مجنبان لب عشاق که کم نیستغوغای قیام تو ز غوغای قیامت
هوش مصنوعی: بنشین و تکان نخور لب عشاق، چون تلاطم و شور و هیجان قیام تو، به اندازه شور و هیجان قیامت زیاد است.
پروردهٔ تفتندهٔ بیابان تمناجنت شمرد دوزخ فردای قیامت
هوش مصنوعی: کسی که در بیابان تشنگی و آرزو بزرگ شده است، در روز قیامت جهنم را مانند بهشت میداند.
فرداست دوان محتشم از دست تو در حشربا صد تن عریان همه رسوای قیامت
هوش مصنوعی: فردا در روز محشر، محتشم با صد نفر عریان، به خاطر تو رسوا خواهد شد.