شمارهٔ ۲۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساس عمیق و درد ناشی از جدایی از معشوق (جانان) اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در حالی که بدنش در این دنیا می‌ماند، دلش دائماً به سمت محبوبش پر می‌کشد. او از وسوسه‌های دل و بی‌تابی‌هایش می‌گوید و به تلاش‌های بی‌فایده‌اش اشاره می‌کند که برای فراموش کردن یا دوری از عشق صورت می‌گیرد. شاعر همچنین از درد و رنج ناشی از این جدایی و فقدان صبر و آرامش در زندگی‌اش سخن می‌گوید و در نهایت، به ناامیدی‌اش از وضعیت‌های ایجادشده اشاره می‌کند. این شعر به خوبی احساس عاشقانه و غمگینی را که با جدایی به وجود می‌آید، به تصویر می‌کشد.
باز ما را جان به استقبال جانان می‌رودتن به جا می‌ماند و دل همره جان می‌رود
هوش مصنوعی: دل و جان ما به سوی محبوب میشتابند، در حالی که جسم ما در اینجا باقی می‌ماند.
باز جیبی چاک خواهم زد که دستم هر زمانبی‌خود از وسواس دل سوی گریبان می‌رود
هوش مصنوعی: میخواهم جیبم را پاره کنم تا همیشه بتوانم دستم را از وسواس دل بیرون بیاورم و به سمت گریبانم نرود.
باز خواهم در خروش آمد که وقت حرف صوتبر زبان نطقم اول آه و افغان می‌رود
هوش مصنوعی: من دوباره با صدای بلند و پرشور به سخن برمیخیزم، اما قبل از هر چیز، نخستین کلمات من به آه و ناله خواهد بود.
باز خواهم غوطه زد در خون که از بحر درونسوی چشمم ابر خون باری شتابان می‌رود
هوش مصنوعی: من دوباره در دریایی از خون غوطهور خواهم شد، چرا که از عمق وجودم، ابرهای تیره و خونین به سرعت به سمت چشمانم میآیند.
باز دست از دیده خواهم شست گز عیب کسانمی‌کند ایما که آن یوسف ز کنعان می‌رود
هوش مصنوعی: من دیگر نمیخواهم به دقت به دیگران نگاه کنم و عیبهایشان را ببینم، چرا که آن یوسف زیبا از کنعان در راه است و من مشغول فکر کردن به او هستم.
باز محکم می‌شود با درد پیمان دلمکاینچنین بردم گمان کان سست پیمان می‌رود
هوش مصنوعی: عشق و علاقهام با تجربههای تلخ قویتر می‌شود، چون فهمیدم که تصورم از عشق کمعمق و ناپایدار بوده است و حالا میبینم که چنین احساسی نمیتواند دوام بیاورد.
باز لازم شد وداع جان که هردم هاتقیبا دلم آهسته می‌گوید که جانان می‌رود
هوش مصنوعی: باید دوباره خداحافظی کنم، چون هر لحظه حس میکنم که معشوقم در حال رفتن است و دلم به آرامی این را به من می‌گوید.
باز درخواب پریشان دیدنم شب تا به روزچون نباشم کز کف آن زلف پریشان می‌رود
هوش مصنوعی: در خواب، به هرحال و بیقراری، به یاد تو بودم و شب تا صبح را به همین شکل گذراندم. نمیتوانم تصور کنم که بدون تو، آن زلف آشفتهات را از دست بدهم.
محتشم در عشق رفت آن صبر و سامانی که بودبخت اکنون از من بی‌صبر و سامان می‌رود
هوش مصنوعی: محتشم در عشق، آن صبر و آرامشی که داشتم از بین رفته است و بخت من اکنون به گونهای است که از صبر و آرامش بیبهرهام.