شمارهٔ ۳۶۵
هوش مصنوعی: این شعر در مورد قساوت و خشونت پادشاهی است که بی‌رحمانه به بی‌گناهان حمله می‌کند. شاعر از شکنجه و کشتن بی‌دلیل افراد می‌گوید و به عذاب و اضطرابی که بر دلی آرام می‌گذارد، اشاره می‌کند. او به زیبایی و جذابیت شخصی که مورد تهدید است اشاره می‌کند و اظهار می‌دارد که دیگران ممکن است به دلیل ترس از پادشاه، جان خود را از دست بدهند. در نهایت، شاعر از نگهبانان و عابدان سخن می‌گوید که به خاطر ثواب یا از محبت به حق، در پی کشتن می‌روند. این شعر انتقادی نسبت به قدرت و فساد است و نشان‌دهنده تاثیر ناگوار سلطه بر زندگی انسان‌هاست.
تا کی کشی به بی گنهان از عتاب تیغای پادشاه حسن مکش بی حساب تیغ
هوش مصنوعی: چرا تا ابد بی‌دلیل بر بی‌گناهان خشم و تندی میکنی، ای پادشاه؟ این کار را نکن و دست از ظلم بردار.
تا عکس سرو قد تو در بر کشیده استدارد کشیده بد ز غیرت بر آب تیغ
هوش مصنوعی: تا زمانی که تصویر قامت زیبای تو در آغوشم است، غیرت و غیرتورزی باعث میشود که حتی آب هم نتواند به آن آسیب برساند.
در ذوق کم ز خوردن آب حیات نیستخوردن ز دست آن مه مشکین نقاب تیغ
هوش مصنوعی: آب حیات کمتر از خوردن نیست و تنها با نوشیدن از دستان آن چهره زیبا میتوان مزه آن را چشید.
از بس که بهر کشتنم افتاده در شتابترسم به دیگری زند از اضطراب تیغ
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه دیگران به سرعت در حال تلاش برای نابود کردن من هستند، از این میترسم که یکی دیگر به دلیل اضطراب، ضربهای به من بزند.
یابند محرمان سحرش کشته برفراشگر بر کسی کشد ز غضب او به خواب تیغ
هوش مصنوعی: اگر کسی در خواب دچار خشم او شود، مانند این است که گویی با شمشیرش به او حمله می‌کند و در نتیجه به شدت آسیب میبیند. در این حال، تنها رازدارانی که به او نزدیک هستند، از این ماجرا باخبر خواهند شد.
قتلم فکند دوش به صبح و من اسیرمردم ز غم که دیر کشید آفتاب تیغ
هوش مصنوعی: دیروز صبح، کسی مرا به شدت مجروح کرد و من در غم و اندوه اسیر هستم، چرا که خورشید به آرامی در حال طلوع بود و این درد و رنج دیر به سراغ من آمد.
عابد کسی است در پی قتلم که می‌کشدبر آهوی حرم ز برای ثواب تیغ
هوش مصنوعی: عابد، شخصی است که به خاطر اجر و پاداش، برای قتل من به جان آهوهای حرم میافتد و با شمشیر خود آنها را میکشد.
می‌دید بخت و دولت خونریز محتشممی‌بست یار چون به میان از شتاب تیغ
هوش مصنوعی: دولت و بخت که بیرحم و سختگیر بود، همیشه به یاری میآمد و در لحظهای که خطر نزدیک میشد، به سرعت به میدان میآمد و گویی مانند تیغ بران در نظر میرسید.