شمارهٔ ۳۷۷
هوش مصنوعی: این متن شعری است از شاعر بزرگ ایرانی که در آن به طور عمیق و احساسی به عشق و درد ناشی از جدایی از معشوق می‌پردازد. شاعر با بیان تصاویری زیبا و احساسات شدید خود، از مرگ و عذاب قبر آزاد می‌شود و ارتباط خود با محبوب را مهم‌تر از زندگیش می‌داند. او در توصیف معشوقش به ویژگی‌های زیبایی و خاص بودن او اشاره می‌کند و در نهایت به این حقیقت می‌رسد که هرچند در دنیا افراد زیادی وجود دارند، اما هیچ‌کس مانند محبوبش نیست. شاعر به نوعی از محبت و عشق خود به معشوق به شکلی عمیق و زیبا سخن می‌گوید.
او کشیده خنجر و من جامه جان کرده چاکرایاو قتل منست و من برای او هلاک
هوش مصنوعی: او شمشیری به دست گرفته و من جانم را که به لباس تشبیه کردهام پاره کردهام. او در حال کشتن من است و من به خاطر او آمادهی فنا هستم.
زان رخم حیران آن صانع که پیدا کرده استآتش خورشید پرتو ز امتزاج آب و خاک
هوش مصنوعی: از چهرهام، آن هنرمند حیرتزده شده که توانسته آتش خورشید را از ترکیب آب و خاک به وجود آورد.
دی به آن ماه عجم گفتم فدایت جان منگفت نشنیدم چه گفتی گفتمش روحی فداک
هوش مصنوعی: در روز گذشته به آن ماه زیبای غیر ایرانی گفتم که جانم فدای تو باد. او در پاسخ گفت که نشنیدم چه گفتی. من دوباره گفتم که جانم فدای توست.
از غم مرگ و عذاب قبر آزادم که هستقتل من از دست یار و خاک من در زیر تاک
هوش مصنوعی: من از غم مرگ و عذاب قبر رهایی یافتهام، زیرا کشته شدنم به دست معشوق است و خاک من زیر سایهی تاک قرار دارد.
بوالعجب دشتی است دشت حسن کز نازک دلیآهوان دارند آنجا خوی شیر خشمناک
هوش مصنوعی: در کنار دشت زیبا و دلانگیز، آهوانی زندگی میکنند که با وجود نازکدلی و ظرافت خود، از خشم و قدرت شیرها هم میترسند.
جنبش دریای غم در گریه می‌آرد مرامی‌زند طوفان اشگ من سمک را برسماک
هوش مصنوعی: موجهای غم در دل من طوری میلرزد که احساس میکنم در حال غرق شدن در اشکهای خودم هستم. این طوفان آزاردهنده، مرا به شدت تحت تاثیر قرار داده و حالتی از غم و اندوه در وجودم به وجود آورده است.
محتشم هرچند گردیدم ندیدم مثل توخیره طبعی بی حد از کافر دلی بی‌ترس و باک
هوش مصنوعی: محتشم، هرچند به فراوانی دیدم، هیچ‌کس را مانند تو نیافتم که با این قدرت خلاقیت و طبع بینظیر، بیهیچ ترس و دلهرهای از دل کافران، به آفرینش بپردازد.