شمارهٔ ۵۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس عمیق خود درباره عشق و دلتنگی سخن می‌گوید. او شب را به سختی و با مشغله‌های فکری سپری می‌کند و در خیال محبوبش به گله و شکایت می‌پردازد. احساس کرده که جز درنگاه محبوب، چیز دیگری برایش مهم نیست و به تضاد بین تلاش‌هایش و آرامش محبوب اشاره می‌کند. همچنین به یادآوری عهد و پیمان با معشوق پرداخته و خواهان تخفیف دردهای ناشی از محبت است. در آخر، او به یک سوال عاشقانه اشاره می‌کند و می‌خواهد راز دل خود را با محبوب در میان بگذارد. بشكل کلی شعر بیانگر عواطف ژرف و رنج‌های ناشی از عشق است.
شبم ز روز گرفتارتر به مشغلهٔ توکه تا سحر به خیال تو می‌کنم گله تو
هوش مصنوعی: شب من از روز هم بیشتر به خاطر مشغله‌های تو پر است، تا صبح به یاد تو نگران و دلگیر هستم.
به دفع کردن غیر از درت غریب مهمیمیان سعی من افتاده و مساهلهٔ تو
هوش مصنوعی: در تلاش برای دور کردن دیگران از در خانهات، موضوع مهمی میان کوشش من و تساهل تو وجود دارد.
نظر در آینه داری و اضطراب نداریتو محو خویشی و من محو تاب و حوصلهٔ تو
هوش مصنوعی: تو در آینه به خودت نگاه میکنی و هیچ نگرانی نداری، به طوری که کاملاً در خودت غرقی. اما من در حال تماشای آرامش و زیبایی تو هستم.
هنوز عهد تو آورده بود دهر به جنبشکه در زمین و زمان بود شور ولولهٔ تو
هوش مصنوعی: زمان هنوز به برکت عشق و عهد تو در حال حرکت و تکاپوست، چرا که در هر گوشهای از زمین و آسمان، نشانهایی از شور و انرژی تو مشهود است.
به گوش مژده تخفیف ده ز درد سر منکه می‌برم دو سه روز این جنون ز سلسلهٔ تو
هوش مصنوعی: به کسی خبر بده که از مشکل و دردسر من مطلع شود؛ چون من به خاطر عشق تو، به مدت چند روز دچار دیوانگی هستم و این حالت را تحمل می‌کنم.
سئوال کردی و گفتی بگو که برده دلت رادلم بده که بگویم جواب مسلهٔ تو
هوش مصنوعی: تو از من پرسیدی و خواستی که بگویم، دل من را به من بده تا بتوانم پاسخ سوالت را آماده کنم.
فریب کیست دگر محتشم محرک طبعتکه نیست فاصله در نظمهای بی‌صلهٔ تو
هوش مصنوعی: کیست که میتواند تو را فریب دهد، ای محتشم؟ این خاصیت دلیلت است که هیچ فاصلهای در میان اشعار بدون ارتباط تو وجود ندارد.