شمارهٔ ۱۰
هوش مصنوعی: این شعر به وصف کسی میپردازد که به عظمت و ثروت اخلاقی و معنوی مشهور است، او مانند سلیمان در ملک خود حکمرانی میکند. شاعر از خداوند میخواهد که پیام امید را به گوش این فرد برساند تا هیچکس ناامید نشود، حتی اگر ضعف و ناتوانی وجود داشته باشد.
ای بلند اختر سپهر وجودوی گران گوهر خزانه جود
هوش مصنوعی: ای ستاره بلند آسمان وجود، تو سنگین وزن و باارزش هستی و گنجینه بخشندگی.
به خدائی که داشت ارزانیبه تو در ملک خود سلیمانی
هوش مصنوعی: به خداوندی که در سرزمین خود، سلطنت و قدرت را به تو بخشید، تو را شبیه سلیمان قرار داد.
که اگر زین فتاده مور ضعیفبرسد عرضهای به سمع شریف
هوش مصنوعی: اگر مورچهای ضعیف و زمینخورده به قدرتی برسد، باید صدایش به گوش بزرگان و اهل مقام برسد.
آن چنان کن کز استماع نویدنشود ناامید گوش امید
هوش مصنوعی: این گونه عمل کن که وقتی دیگران نوید و خبرهای خوب را میشنوند، ناامید نشوند و همواره دلگرم و امیدوار باقی بمانند.