رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به معشوق خود اشاره می‌کند و او را نور و روشنی بخش احساساتش می‌داند. لطف معشوق برای او همچون کلیدی است که می‌تواند اضطراب و وسواسش را برطرف کند. نام معشوق برای او مقدس و خداگونه است و او از معشوق می‌خواهد که موانع و مشکلات زندگی‌اش را بردارد.
ای نورده آیینهٔ احساس مرالطف تو کلید قفل وسواس مرا
هوش مصنوعی: ای روشنیبخش احساسات من، لطف تو همان کلید است که قفل افکار و نگرانیهای مرا باز می‌کند.
نام تو خدا کرده چو فرهاد تو نیزبردار ز پیش کوه افلاس مرا
هوش مصنوعی: نام تو مانند خداوند است، پس تو هم مانند فرهاد باید مشکل فقر و تنگدستی من را برطرف کنی.