رباعی شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با بیان این که در زمان حضور معشوق به خوشبختی خواهد رسید، ابراز امیدواری میکند. او همچنین اشاره میکند که اگرچه کمبودهایی دارد، برای جبران آن، جان خود را به پای معشوق فدای خواهد کرد.
در عهد تو کامرانی خواهم کرداز عمر گروستانی خواهم کرد
هوش مصنوعی: در زمان تو، من به خوشی و کامیابی دست خواهم یافت و از عمرم بهرهوری بیشتری خواهم داشت.
دست چو ز تحفه کوتهست از پی عذردر پای تو جان فشانی خواهم کرد
هوش مصنوعی: اگر امکان هدیه دادن ندارم، برای عذرخواهی پای وفاداری تو جان خود را فدای تو میکنم.