رباعی شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارد که در قضا و قدر، وجود انسان مانند آینه‌ای صیقلی، حقیقتی نمایان می‌کند. شاعر به شرم و حیا اشاره می‌کند و می‌گوید اگر در روز قیامت چشمی به ما نگاه کند، تصویری از ما مانند آینه به نمایش درخواهد آمد. به طور کلی، این اشعار تأکید بر تأثیر اعمال و حالت‌های درونی انسان دارند.
چون داد قضا صیقل مرآت وجوددر شرم تو اغراق به نوعی فرمود
هوش مصنوعی: زمانی که قضا و قدر تصمیم میگیرد که وجود انسان را مانند آینه‌ای صیقلی کنید، در این میان، در عجب و شگفتی از شرم و حیا تو به نوعی مبالغه میشود.
کاندر عقبت چشمی اگر باشد بازعکست شود اندر رخ از آیننه نمود
هوش مصنوعی: اگر در پسزمینه چشمی وجود داشته باشد، تصویر تو در آینه به نمایش گذاشته میشود.