تناجی
محتشم کاشانی

رباعی شمارهٔ ۴۰

چادر شب بستر خود ای طرفه‌نگارگر شب بسر افکنی و گردی سیار
از شمع و چراغ پر شود روی زمینوز شعشعهٔ پر ز مه سپهر سیار