رباعی شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به جمعی از حکیمان اشاره می‌کند که در حال نوشیدن شراب هستند. او احساس می‌کند که نه طاقت نشستن دارد و نه می‌تواند فرار کند. از ساقی می‌خواهد که به خاطر او، مینا را طوری در پیاله بریزد که نریزد و از او می‌خواهد تا در این حالتی که دچارش شده، سراب و خیالی را به او بچشاند. در کل، این شعر حس شوق و شیدایی را در میانه یک مجلس شراب‌خواری نشان می‌دهد.
در بزم حکیمان ز می شورانگیزنی‌تاب نشستن است و نی پای گریز
هوش مصنوعی: در محفل دانشمندان، نشستن و لذت بردن از شراب دلچسب، همراه با نوازش نی و دوری از فرار و逃 است.
از بهر من تنگ سراب ای ساقیمینا به سر پیاله کج‌دار و مریز
هوش مصنوعی: ای ساقی، برای من به خاطر زحمتهایی که کشیدم، شراب را به آرامی و با احتیاط بریز و از پر کردن پیالهام طوری عمل کن که بیش از حد پر نشود و نریزد.