رباعی شمارهٔ ۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف طبیعت پاک و زیبای انسانی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که طبیعت انسان مانند آینه‌ای پاک است و از این رو، جلوه‌های شگفت‌انگیزی از خود نشان می‌دهد. همچنین اشاره می‌کند که این طبیعت، مانند آبی است که به‌طور طبیعی و بی‌زحمت به سطوح بالاتر می‌رود و مانند آتش در حرکت و تأثیرگذاری است.
آن طبع که چون آینهٔ پاکست زغشاز بس که به فعل بوالعجب دارد خوش
هوش مصنوعی: آن روحی که مانند آینه صاف و زلال است، به خاطر کارهای شگفتانگیزش بسیار خوش و شاداب است.
آب آمده از طبیعت خویش بروندر تحت بفوق می‌رود چون آتش
هوش مصنوعی: آب که از طبیعت خود بیرون میآید، مانند آتش به سمت بالا می‌رود.