رباعی شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر به زیبایی و لاغری محبوبش اشاره میکند و او را با نخل و قامت چابک مقایسه میکند. او از لطافت و ظرافت محبوبش میگوید و مینویسد که به خاطر لطافت او، حتی اگر بر روی آب هم راه برود، قدمش تر نمیشود.
ای جلوهات از قامت چابک نازکوی نخل قد تو را تحرک نازک
هوش مصنوعی: ای زیبایی تو به قد و قامت لاغر و چابک خود میبالید و مانند نخل، قد و قامت تو هم نرم و لطیف است.
از بس که لطیفی قدمتتر نشودگر به خرامی بر آب نازک نازک
هوش مصنوعی: به دلیل لطافت و زیبایی قدمهایت، حتی اگر آرام و با ناز روی آب راه بروی، قدمهایت به همین اندازه نرم و ظریف باقی میماند.