رباعی شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف ارزشی چون سکه‌ای می‌پردازد که از اصل و منبع باارزشی به وجود آمده است. سکه‌ای که با دقت و تمییز به شاه اسماعیل تقدیم می‌شود، نشان‌دهنده اصل و اعتبار بالای آن است. درواقع، این شعر به اهمیت و ارزش چیزهایی که از منابع اصیل و معتبر ناشی می‌شوند، اشاره دارد.
می‌کرد چو سکه حی صاحب تنزیلنقدی که عیار بودش از اصل جلیل
هوش مصنوعی: او مانند سکه‌ای بود که صاحب وحی است و ارزش واقعیاش از اصل والا و باعظمتی ناشی می‌شود.
سکه چو رسانید به تمییز قبولفرق که و مه داد به شاه اسمعیل
هوش مصنوعی: سکه‌ای که به دقت از هم تمییز شده، به شاه اسماعیل تقدیم شد.