رباعی شمارهٔ ۵۸
هوش مصنوعی: غزل بیانگر احساس خستگی و بیماری دل شاعر به خاطر معشوق است. او از عشق و وابستگی عاطفی خود میگوید و تأکید میکند که هر لحظه از معشوق دور نمیشود و همچون بادی که به پای خود بسته شده، به او وابسته است.
سقا پسرا خسته دل از دست توامبیمارتر از چشم سیه مست توام
هوش مصنوعی: ای ساقی، من که از عشق تو دلbroken و خستهام، به حدی بیمار و عاشق توام که حالا حالتی بدتر از چشمهای زیبای تو دارم.
سر از قدم تو برندارم شب و روزماننده باد مهره پا بست توام
هوش مصنوعی: من هرگز از پای تو دور نمیشوم، شب و روز همچون بادی که به یک مهره بسته شده است.