رباعی شمارهٔ ۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره جدایی و عشق می‌پردازد. شاعر از خستگی و عذابی که به خاطر دوری محبوبش تحمل می‌کند صحبت می‌کند و ابروی محبوب را همچون محرابی می‌داند که با سجده بر آن، در غم جدایی او زندگی کرده است. به طور کلی، او درد و longing خود را با تصاویر زیبایی به تصویر می‌کشد.
این بستر خستگی که انداخته‌امبروی ز تب هجری تو بگداخته‌ام
هوش مصنوعی: این جا را که برای استراحت انتخاب کردهام، به خاطر داغی عشق تو سوزاندهام.
ابروی تو لیک در نظر محرابیستکز سجده آن به فرقتت ساخته‌ام
هوش مصنوعی: ابروی تو در نظر من مانند یک محراب است که من به خاطر دوریات از آن سجده کردهام.