شمارهٔ ۹ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی پدر و بزرگانی است که با مرگشان به خواب ابدی رفتند و در عین حال به زیبایی و خوشبو بودنشان اشاره دارد. باغی که در آن زندگی می‌کنند نماد بهشت است و می‌گوید که حتی در جهان پس از مرگ نیز، یاد و خاطره‌ی آن‌ها به شکل گل‌های خوشبو باقی می‌ماند. کسانی که تاریخ وفات این بزرگواران را جستجو می‌کنند، در حقیقت به یادآوری آن گل‌های زیبا می‌پردازند.
مردم چشم جهان بین پدرآن که نادیده جهان رفت به خواب
هوش مصنوعی: مردم با چشمهای بینا، پدر کسی هستند که بدون دیدن واقعیات و حقایق، مانند کسی که در خواب است، از دنیا خارج شده است.
غنچهٔ باغ جهان شاه علیطفل نامجرم ایمن ز عذاب
هوش مصنوعی: غنچهای در باغ جهان است که به علی شاه تعلق دارد، این طفل بیگناه از عذاب محفوظ و در امان است.
کاندرین باغ ز خوشبوئی اوگلی از چهره نیفکند نقاب
هوش مصنوعی: در این باغ، بویی که او دارد باعث شده است که هیچ گلی از چهرهاش پوشیده نشود.
تا که از گلشن دوران بردندسوی گلزار بهشتش بشتاب
هوش مصنوعی: به زودی از باغ زندگی به سمت باغ بهشت بروید و از آن لذت ببرید.
هرکه تاریخ وفاتش جویدگل خوشبوی درآرد به حساب
هوش مصنوعی: هر کسی که به دنبال تاریخ مرگش باشد، میتواند زیبایی و خوشی را در زندگیاش احساس کند.