تناجی

قطعات

شمارهٔ ۱ - ایضا در مرثیه
دو بیننده نخل کثیرالثمر
شمارهٔ ۲
حریف غالب اولاد ساقی کوثر
شمارهٔ ۳ - وله ایضا
سلطان محمد آن شمع کز پرتو وجودش
شمارهٔ ۴ - وله ایضا
بر همچو زنی لب لعاب افشان را
شمارهٔ ۵
سگ علی ولی حیرتی که همچو نصیر
شمارهٔ ۶ - در مدح شاه طهماسب
دولت چو سر به ذروه فتح و ظفر کشید
شمارهٔ ۷
سید عالی نسب قاضی عمادالدین که شد
شمارهٔ ۸ - وله در رثاء
زین زمان خلاصه ذریت نبی
شمارهٔ ۹ - وله ایضا
مردم چشم جهان بین پدر
شمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخ
گل گلشن لطف عبدالغنی
شمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرماید
میر ملک رتبه که ممتاز بود
شمارهٔ ۱۲
اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوان
شمارهٔ ۱۳ - وله ایضا
خورشید آسمان وزارت که روی ملک
شمارهٔ ۱۴ - قطعه
تا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
شمارهٔ ۱۵ - قطعه
ای فلک آستان که خاک درت
شمارهٔ ۱۶ - مرثیه
بدر فلک شرف خلیفه
شمارهٔ ۱۷ - وله ایضا
ای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم
شمارهٔ ۱۸
میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف
شمارهٔ ۱۹
زبدة الاخوان فصیح خوش کلام
شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیه
گلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود
شمارهٔ ۲۱ - وله ایضا
ایا ملاذ سلاطین که کردگار تو را
شمارهٔ ۲۲ - وله ایضا
خان حاتم دل جم جاه که جبار جلیل
شمارهٔ ۲۳
حافظ بی‌چاره در راه اجل
شمارهٔ ۲۴ - وله ایضا
زیب اتراک جهان فخر هنرمندان عصر
شمارهٔ ۲۵ - وله ایضا
ای عطا پیشه که دریای سخا و کرمت
شمارهٔ ۲۶
فوت امیر چندان آمد گران بر ایام
شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعر
ناگاه سمند جان بهر سفر عقبی
شمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مرادخان گوید
حبذا مرز و بوم دارالمرز
شمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیه
مه اوج سیادت میر جعفر
شمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرماید
ای به ذات کریم بی‌همتا
شمارهٔ ۳۱ - وله ایضا
سپهر حوصله آن ابر دست دریا دل
شمارهٔ ۳۲ - وله ایضا
ای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهان
شمارهٔ ۳۳ - وله ایضا
مسافران سبک سیر عالم ملکوت
شمارهٔ ۳۴ - وله ایضا
خان جم جاه پادشاه منش
شمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاء
میر حیدر گوهر درج ورع
شمارهٔ ۳۶ - وله ایضا
ای جوان بخت مدبر که در اصلاح امور
شمارهٔ ۳۷ - قطعه
هرکه از بهر خواجگان زمان
شمارهٔ ۳۸ - در مرثیه فرماید
آه کامسال اندرین بستان سرای
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
خلوت افروز گوشهٔ وحدت
شمارهٔ ۴۰ - وله ایضا
محتشم تا کی کشم از ناسزاگویان عذاب
شمارهٔ ۴۱ - وله ایضا
ابوالفتح بیک آن گرامی جوان
شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
هر هنر من که زانگیز طبع
شمارهٔ ۴۳ - در مدح میر محمد مؤمن فرماید
گوشوار گوش دوران درةالتاج جهان
شمارهٔ ۴۴ - وله ایضا
ای چراغ منتظر سوزان که می‌باید مرا
شمارهٔ ۴۵ - وله در رثاء
میر عالی رتبه آن مهر سپهر عز و جان
شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا در رثاء
چون خواجه امیر آن مه خورشید نظیر
شمارهٔ ۴۷ - وله ایضا
دلا دقیقه شناسی و نکته‌پردازی
شمارهٔ ۴۸ - وله ایضا
محیط دولت اقبال خواجه میر حسن
شمارهٔ ۴۹ - در شکایت فرماید
خسروا شاها جوان دل شهریارا سرورا
شمارهٔ ۵۰ - وله ایضا
ز ارباب دنیا که دارد جهان
شمارهٔ ۵۱ - در مدح میرامین‌الدین محمد گوید
آن سپهر ایوانکه از بخت بلند
شمارهٔ ۵۲
عشقی آن نخل خرد پرور بستان سخن
شمارهٔ ۵۳ - قطعه
ای مالک ملک سپه مملکت مدار
شمارهٔ ۵۴ - وله ایضا
ای شهسوار عرصه همت که می‌کشند
شمارهٔ ۵۵ - وله ایضا
ای تو را قدر و جلال از چرخ ذی قدرت زیاد
شمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ میرزا غیاث‌الدین
قیمتی گوهر بساط وجود
شمارهٔ ۵۷
نمودیم این دو در وقف از ره صدق
شمارهٔ ۵۸ - در مدح امین‌الدین فرماید
شهسواری که عرصهٔ گردون
شمارهٔ ۵۹ - وله ایضا
افتخار اهل دولت خواجه احمد آن که بود
شمارهٔ ۶۰ - وله ایضا
دلا بنگر این بی‌محابا فلک را
شمارهٔ ۶۱
ملا ابوالحسن که در محیط وجود او
شمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیه
قاضی آن عالم اسرار قدر
شمارهٔ ۶۳ - ماده تاریخ
می‌شد چو رضیع رازق پاک جلیل
شمارهٔ ۶۴ - در رثاء
دلا چو ابر بهاری به نوحه و زاری
شمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرماید
پادشه ملک صباحت که بود
شمارهٔ ۶۶ - وله ایضا
بر روی فرش اغبری مستدیر سقف
شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا
گلبن گلزار سیادت که بود
شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا
فارس میدان معنی حامدی بی‌نظیر
شمارهٔ ۶۹ - قطعه
سرو را از نوید خلعت خاص
شمارهٔ ۷۰ - قطعه
وقت آن شد که به شمشیر زبان
شمارهٔ ۷۱
شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزم
شمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گوید
باز طوفان اجل نابود ساخت
شمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گوید
صبا به خدمت خدام خواجگی برسان
شمارهٔ ۷۴ - وله ایضا
صاحبا من که بهر پیشکشت
شمارهٔ ۷۵ - وله ایضا
سرا سروران جد اعلای تو
شمارهٔ ۷۶ - وله ایضا
اگر خرمنی را تبه کرد برقی
شمارهٔ ۷۷ - وله ایضا
چو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقار
شمارهٔ ۷۸ - رباعیات
ازین شش رباعی که کلکم نگاشت
شمارهٔ ۷۹ - قطعه
تبارک‌الله ازین حوض خانهٔ دلکش
شمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسین
ناگه از طبعم مشام دل شنید
شمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌الله
امیر اعدل اعظم پناه ملک و ملل
شمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گوید
دل‌افروز شمع شبستان انس
شمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گوید
دوش تا صبح از صوامع قدس
شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا
ای همایون فارس میدان دولت کاورند
شمارهٔ ۸۵ - وله ایضا
آن خداوند محتشم چاکر
شمارهٔ ۸۶ - وله ایضا
در بارگه امام شافع
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
یارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خواب
شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا
ایا ستوده وزیری که دور گردون را
شمارهٔ ۸۹
نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار
شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید
گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
شمارهٔ ۹۱ - قطعه
ذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا
شمارهٔ ۹۲ - وله ایضا
ای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی
شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید
باز فلک سلسله‌ای زد به هم
شمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گوید
والدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقاد
شمارهٔ ۹۵ - وله ایضا
زین زمانه شیخ جمال آن که کس ندید
شمارهٔ ۹۶
حافظ آن خود رو درخت باغ نظم
شمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرماید
ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت
شمارهٔ ۹۸ - وله ایضا
ای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاس
شمارهٔ ۹۹ - قطعه
بهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوش
شمارهٔ ۱۰۰ - مرثیه
خورشید اوج حسن محمد امین که بود
شمارهٔ ۱۰۱
بر سر تربتی رسیدم دوش
شمارهٔ ۱۰۲ - قطعه
ای مهین آصفی که عالم را
شمارهٔ ۱۰۳
همان اوج دولت شاه یحیی
شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
ای دل انصاف ده که چون نبود
شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا
ای جوان بخت سرافراز که بر خاک درت
شمارهٔ ۱۰۶
زهی بر حشمت گردون اساست
شمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضا
ای جهان را از تو در گوش امید
شمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضا
زین الانام خواجه قلیخان که جد او
شمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضا
شکر کز فیض کرد بار دگر
شمارهٔ ۱۱۰ - قطعه
ای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفا
شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا
صاحب از راه خداوند زمین و آب کن
شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضا
ای نمایان سهیل اوج وجود
شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضا
آن شه حسن کز غلامی اوست
شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
سرور عادیان سر غولان
شمارهٔ ۱۱۵
شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گوید
شیخ حیدر کز کمال اعتقاد
شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرماید
همای آشیان سلطنت شهزاده سلطانم
شمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضا
هر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ
شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت
از باغ جلال ملت آن تازه نهال
شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا
ای بلند اختر سپهر وجود