تناجی
محتشم کاشانی

شمارهٔ ۱۱۵

شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشدجان ستاننده ز اعدانه به تلخی به خموشی
گر بنابر غرضی گرچه نگوید هجوتمدحت آن نوع بگوید که تو خود را بکشی