شمارهٔ ۲۲ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر درباره خان حاتم دل جم و ویژگی‌های مثبت او صحبت می‌کند. او شخصیتی بزرگ واعتماد به نفس دارد که از ابتدا همراه با نیکی‌ها بوده است. در مقایسه با ثروت‌های پادشاهان، او یک بنده را با مدح‌هایش می‌سنجد و از لطافت روح و مهربانی‌اش سخن می‌گوید. همچنین، از مطلوبیت و خیرخواهی او برای همه صحبت می‌شود و در نهایت اشاره می‌شود که هر چه از شاه دریافت شده، بیشتر ناشی از لطف و بخشش اوست تا ثروت واقعی.
خان حاتم دل جم جاه که جبار جلیلهرچه از بدو ازل داد باو نیکو داد
هوش مصنوعی: خان حاتم، دل بزرگ و با درایت دارد. خداوند، جبار و بزرگ، هر چیز خوبی را از آغاز خلقت به او عطا کرده است.
از زرو گنج ملوک آن که به صد بنده دهندآن سخن سنج به یک بنده مدحت گو داد
هوش مصنوعی: از داراییهای پادشاهان، کسی که با صد غلام و کنیز برابری کند، با یک بنده برای مدح و ستایش، سخن می‌گوید.
بود از دولت آن مالک مملوک نوازهرچه ما بی درمان را ز فواید رو داد
هوش مصنوعی: از نعمت وجود آن مالک بزرگ، هر چیز خوبی که ما از آن بیبهره بودیم، به ما ارزانی داشت.
بهر نقدی که درین وقت به از گنجی بودمنت از شاه کشیدیم ولی زر او داد
هوش مصنوعی: در این زمان، ما به خاطر چیزی که از شاه دریافت کردیم، ارزش بیشتری را نسبت به گنجی که داشتیم، پذیرفتیم و هرچند ممکن است منت بر ما باشد، اما در عوض، مکافات آن را دریافت کردیم.