شمارهٔ ۴۶ - وله ایضا در رثاء
هوش مصنوعی: در این اشعار، گوینده به وفات خواجه امیر، که او را به مانند ماهی درخشان می‌داند، اشاره می‌کند. او در حالی که در میغ و غم فنا پنهان شده، احساس اندوه و تأسف می‌کند و وقتی از تاریخ وفاتش سؤال می‌شود، با تأسف می‌گوید که چه حیف از خواجه امیر.
چون خواجه امیر آن مه خورشید نظیردر میغ فنا کرد نهان روی منبر
هوش مصنوعی: وقتی خواجه امیر آن چهره همچون خورشید را در دریای فنا پنهان کرد، بر روی منبر نشان داد.
تاریخ وفاتش ز خرد پرسیدمگریان شد و گفت حیف از خواجه امیر
هوش مصنوعی: از کسی درباره تاریخ مرگ او سوال کردم، او به حالت اندوه و گریه گفت که چقدر افسوس دارد برای خواجه امیر.