شمارهٔ ۳۸ - در مرثیه فرماید
هوش مصنوعی: شعر درباره‌ی زندگی و مرگ است و به توصیف گذر عمر و زیبایی‌های آن می‌پردازد. شاعر به باغی می‌پردازد که گل‌ها و درختانش نمایانگر لحظات خوش زندگی هستند. اما در نهایت، به ناگزیری مرگ اشاره دارد که بر سر همه می‌آید و لباس زندگی را از فرد می‌گیرد. شاعر به حافظ، شاعر بزرگ، اشاره می‌کند و از تاثیرات او بر زمانه‌اش سخن می‌گوید. شاعر همچنین بیان می‌کند که صدای رحلت او، چون زنگی، در عالم پیچید و روح او از دنیای فانی پر کشید. این شعر در نهایت نشان‌دهنده‌ی زیبایی و زودگذر بودن زندگی و تلخی مرگ است.
آه کامسال اندرین بستان سرایدهر هر گل را که بهتر دید چید
هوش مصنوعی: در این باغ زیبا، هر روزگار و شرایطی، کسی که به دنبال زیباییهاست، هر گلی را که زیباتر میبیند، چیده و از آن بهرهمند میشود.
واندرختی را که خوش‌تر بود پارچرخ ناخوش خوی از بی‌خش برید
هوش مصنوعی: درختی که زیباتر بود، به دلیل عدم خوش اخلاقی چرخ زمان، از بیخ و بن بریده شد.
وانکه در برداشت تشریف قبولدست مرگ اول لباس او برید
هوش مصنوعی: کسی که مقام و جایگاه او مورد تأیید قرار گرفت، مرگ نخستین چیزی است که او را در بر می‌گیرد و زودتر از هر چیز دیگری او را تحت تاثیر قرار میدهد.
لاجرم زان پیشتر کاید ز شیبشاه راه عمر را پایان پدید
هوش مصنوعی: بنابراین، قبل از آن که از سربالایی زندگی به پایان برسیم، باید به اعتراف و حقیقت زندگی واقف شویم.
پیک مرگ از دشت آفت بی‌محلبر سر حافظ محمد جان رسید
هوش مصنوعی: خبر مرگ از جایی بیهوا و ناگهانی بر سر حافظ محمد جان نازل شد.
وه چه حافظ آن فرید روزگارکایزدش در عهد خود فرد آفرید
هوش مصنوعی: این بیت به ستایش حافظ اشاره دارد و می‌گوید او همچون فرادی است که در زمان خودش بینظیر و بیهمتاست، و وجودش از عنایت و رحمت الهی نشأت گرفته است. حافظ در میان شاعران جایگاهی ویژه دارد و به عنوان یک شخصیت منحصر به فرد در دوران خود شناخته میشود.
آن که بود از پرتو انفاس اوگرمی هنگامهٔ شاه شهید
هوش مصنوعی: کسی که به لطف وجودش، دگرگونی و شور و نشاط را به وجود میآورد، مانند نور و گرمایی است که در طلیعهٔ حضور یک پادشاه شهید حس میشود.
وانکه دوران انتظار شغل اواز محرم تا محرم می‌کشید
هوش مصنوعی: کسی که مدت زمان انتظار او از یک محرم تا محرم دیگر طول میکشد.
واندرین ماتم سرا گل‌بانگ اوگوش حوران جنان هم می‌شنید
هوش مصنوعی: در حال حاضر در فضای غم و اندوه، صدای نغمهاش به گوش حوریان بهشتی میرسد.
عندلیب روحش از بستان دهراز صدای کوس رحلت چون رمید
هوش مصنوعی: پرندهای که روحش از باغ زندگی فرار کرده، به خاطر صدای زنگ مرگ دیگر اصلاً در آنجا نمیتواند بماند.
بهر تاریخش یکی از غیب گفتعندلیبی باز ازین بستان پرید
هوش مصنوعی: به مناسبت تاریخی، یکی از نغمهخوانان (عندلیبی) از این باغ پرواز کرد و به سراغ چیزهای ناشناخته و پنهان رفت.