شمارهٔ ۳۹ - قطعه
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصی می‌پردازد که در مسیر صلاح و فلاح حرکت می‌کند و نماد علم و وحدت است. او به نوعی از روحی والا برخوردار است که در جمعی از افراد برجسته و صالح زندگی می‌کند. شاعر اشاره دارد که این فرد، به رغم زندگی سخت و تنهایی، با مرگ زننده‌ای روبه‌رو می‌شود و در نهایت به شهادت می‌رسد. او همچنین به حسین شهید و یاران او اشاره می‌کند و می‌گوید که روح این شخصیت به اجتماع روحانیان و شهیدان می‌پیوندد.
خلوت افروز گوشهٔ وحدتعلم افراز عالم توحید
هوش مصنوعی: در گوشهٔ تنهایی، روشنیافزای علم و معرفت دربارهٔ یکتایی و وحدت خداوند است.
آن که بود از صلاح بهر فلاحدر بلاد سداد سد سدید
هوش مصنوعی: آن که برای نیکوکاری و بهروزی تلاش می‌کند، در سرزمینهایی که در آنها صداقت و راستگویی حاکم است، به موفقیت می‌رسد.
وان سبک روح حلم پیشه که بوددر گران لنگری فرید و وحید
هوش مصنوعی: آن فرد با روحی سبک و آرام که در سختیها و مشکلات، استوار و بینظیر است.
در بحر صلاح روحی بیککه چه او صالحی زمانه ندید
هوش مصنوعی: در دریاچه نیکی، روحی وجود دارد که در زمانهاش هیچ نیکویی مانند او دیده نشده است.
ناگه از دست ساقی دورانجام مردآزمای مرگ چشید
هوش مصنوعی: ناگهان ساقی زمان، جامی به دست او داد که مزهی مرگ را تجربه کرد.
چون شهید است هرکه مرد غریباجلش جامهٔ حیات درید
هوش مصنوعی: هر کسی که زیر بار سختی و نامعلومی بمیرد، مانند شهید است و در واقع زندگیاش به پایان رسیده است.
به که گوئیم بهر تاریخشحشر او باد با حسین شهید
هوش مصنوعی: به چه کسی بگوییم که در تاریخ روز رستاخیزش، با حسین شهید همراه باشد؟