شمارهٔ ۶۸ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این متن به توصیف شخصیتی به نام حامدی می‌پردازد که از بدو خلقت خود، صاحب نبوغ و سخنوری بی‌نظیر است. او با طبع شوخ و ظاهری زیبا، دچاری از عشق شده که درد او بی‌درمان است. شخصیت حامدی در حالتی شادی‌بخش و خمارانه به سر می‌برد و در موقعیتی خاص، به نوعی قیامت و حیرت اشاره دارد. در نهایت، با تحولی در درون خود، او به نوعی تاریخ‌ساز می‌شود و آثارش به ثبت می‌رسد.
فارس میدان معنی حامدی بی‌نظیرآن که بود از بدو فطرت از سخندانان تمام
هوش مصنوعی: فارس، زمین معانی است و حمدی بی‌نظیر وجود دارد که از آغاز آفرینش، از انسانهای باهوش و سخنور بوده است.
طبعش از شوخی چو میلی داشت از اندازه بیشبا رخ گلفام و چشم شوخ و قد خوش خرام
هوش مصنوعی: این شخص وقتی که به شوخی و لطافت تمایل پیدا کرد، زیبایی و جذابیتی را در چهرهاش دید که با داشتن چشمانی بازیگوش و اندام خوشفرم، فریبنده بود.
شد مریض عشق و دردش بس که بی درمان فتادمی‌کشیدش خوش از کف توسن مستی لگام
هوش مصنوعی: عشق باعث شد تا او بیمار شود و دردش به قدری شدید بود که هیچ علاجی برایش وجود نداشت. او به خوبی از چگونگی کنترل حال و هوای مستیاش لذت می‌برد.
در قیام این قیامت دل گمانی برد و گفتدور گوئی شد بهی زان شاعر شیرین کلام
هوش مصنوعی: در روز قیامت، دل به خیال و گمان افتاد و گفت: "آیا این دور است که از آن شاعر با کلام شیرین دور شدهایم؟"
چون یقین گشت این گمان از گفتهٔ موزون دلبهر تاریخ او برون آمد دو تاریخ تمام
هوش مصنوعی: وقتی که این شک به یقین تبدیل شد، دل برای ثبت تاریخ او به خارج آمد و دو تاریخ کامل رقم زد.