شمارهٔ ۶۷ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیت و ویژگی‌های فردی به نام میر صفی می‌پردازد. او از سادات محترم و بلبل بستان قرایت شده و از نظر علمی و مذهبی جایگاه بالایی دارد. در سنین کودکی به blessings تجوید دست یافته و در دارالسلام به سمت علم و دانش روی آورده است. در پایان، شاعر با اشاره به تاریخ وفات او، از قاری خوش‌صدای او یاد می‌کند.
گلبن گلزار سیادت که بودزبدهٔ سادات ذوی الاحترام
هوش مصنوعی: در باغ گل، گلهای برتر و باارزش از خانوادههای محترم و بزرگوار وجود دارند.
بلبل بستان قرائت که داشتبهره ازو سامعه خاص و عام
هوش مصنوعی: بلبل باغ، آواز دلنشینی دارد که همه، از خاص و عام، از آن بهرهمند میشوند.
میر صفی گوهر اختر شعاعشمع قبایل مه گردون مقام
هوش مصنوعی: میر صفی، همچون جواهری درخشان است که نورش به اندازهای است که میتواند شمعی را روشن کند. او در بین قبایل مانند ماهی است که در آسمان بدرخشیده و جایگاهی ویژه دارد.
آن که شدش در صغر سن ز فیضکشور تجوید مسخر تمام
هوش مصنوعی: کسی که در کودکی تحت تأثیر آموزشهای عمیق و با کیفیت قرار گرفته، به مهارت و تواناییهای خاصی دست یافته است.
تا که ازین دیر پر آشوب کردروی توجه سوی دارالسلام
هوش مصنوعی: تا زمانی که از این مکان پرآشوب دل بکنم و با توجه به سمت آرامش و امنیت بروم.
از پی تاریخ وفاتش نوشتکلک قضا قاری شیرین کلام
هوش مصنوعی: تاریخ مرگ او را قلم سرنوشت نوشته است، همانگونه که قاری خوش سخن روایت می‌کند.