تناجی
محتشم کاشانی

شمارهٔ ۴۱ - وله ایضا

ابوالفتح بیک آن گرامی جوانکه رخت بقا سوی عقبی کشید
غریو از جهان خاست کان شاخ گلبه آن تازگی پا ز دنیا کشید
چو تاریخ او خواستم عقل گفتابوالفتح بیک از جهان پا کشید