شمارهٔ ۴۲ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی تأثیر هنر و خلاقیت بر روی انسان‌ها و حسادت کسانی می‌پردازد که توانایی‌های دیگران را نمی‌پذیرند. او بیان می‌کند که هر هنرمند می‌تواند با آثارش عقل و آگاهی را به چالش بکشد و حسادت بداندیشان، چون زهر، بر قلبشان می‌نشیند. در این میان، نطق و گفتار زیبا همچون طوطی است که شیرینی زندگی را افزایش می‌دهد، اما برای حسودان طعمی تلخ دارد. شاعر همچنین به تشبیه‌های دیگری می‌پردازد، از جمله میوه‌های پرثمر و تفکر عمیق که به روح و خیال او جان می‌دهد. با این حال، حسودان تنها عیوبی را می‌بینند و در حقیقت عیب بزرگ آن‌ها این است که توانایی هنر را در دیگران نمی‌بینند.
هر هنر من که زانگیز طبعدر نظر عقل شود جلوه‌گر
هوش مصنوعی: هر هنری که از صفای طبیعت من برمیخیزد، وقتی در چشمان عقل دیده میشود، خود را به نمایش میگذارد.
خصم بداندیش حسد پیشه راناوکی از رشک رسد بر جگر
هوش مصنوعی: عارضهی کینه و حسد در دل کسی که بداندیش است، به زودی به او آسیب میزند و او را رنج می‌دهد.
طوطی شیرین عمل نطق منکام جهان را چو کند پرشکر
هوش مصنوعی: اگر طوطی با صدای خوش و زیبا سخن بگوید، لذت و خوشی را به جهان میآورد و آن را شاداب می‌کند.
چاشنی آن به مذاق حسودچون رسد از زهر بود تلخ‌تر
هوش مصنوعی: وقتی طعم چاشنی حسادت به مزه فرد حسود میرسد، تلخی آن از زهر نیز بیشتر است.
ز آب و هوای چمن طبع منچون شود اشجار سخن پرثمر
هوش مصنوعی: چگونه فضای دلانگیز چمن بر روح و سلیقه من تأثیر میگذارد، درختان در این مکان چقدر میوه‌های پربار و زیبایی خواهند داشت؟
بی جهتی ناخن دخل غنیممیوه خراشی کند از هر شجر
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در جستجوی چیزهای بیهدف و بیجهت، گاهی ممکن است از هر جا و هر چیزی بهرهبرداری کنیم، حتی اگر آن چیزها کوچک و ناچیز باشند. در واقع، انسان ممکن است از هر منبعی چیزی به دست آورد، حتی اگر در ابتدا به نظر بیاهمیت بیاید.
طایر عنقا لقب درک منبیضهٔ معنی چو کشد زیر پر
هوش مصنوعی: پرندهای به نام عنقا، در تلاش است تا معنای عمیق را درک کند؛ وقتی که این معنا در دسترس او قرار گیرد، همهچیز را زیر بال خود میگیرد.
خصم سیه‌رو کندش زاغ نامروح قدس گر زند از بیضه سر
هوش مصنوعی: خصم تیرهچهره، زاغی را به عنوان روح قدس میسازد، اگر از تخم سر برآید.
جنبش دریای خیالات منافکند از تک چو به ساحل گوهر
هوش مصنوعی: حرکت و جریان افکار من به قدری قوی است که از عمق احساسات و تخیلاتم، مانند گوهرهایی که به ساحل میآیند، چیزهای ارزندهای را به نمایش میگذارد.
مدعی آن لل شهوار راگاه خزف خواند و گاهی حجر
هوش مصنوعی: مدعی گاهی زیبایی و جذابیت را به بیارزشی تشبیه می‌کند و گاهی به ارزشمند بودن آن اشاره دارد.
ابر مطیر شکرین کلک منبر چمن دهر چو ریزد مطر
هوش مصنوعی: وقتی باران شیرین قلم من بر گلزار زمان میبارد، آنگاه همه جا سرسبز و زیبا میشود.
دوست خورد نیشکر از فیض آنزهر گیا دشمن حیوان سیر
هوش مصنوعی: دوست از شیرینی نیشکر بهرهمند میشود و دشمن به دلیل زهر گیاهی که در آن نهفته است، سیر نمیشود.
محتشم اندر نظر عیب جوعیب تو این است که داری هنر
هوش مصنوعی: اگر کسی در نظر دیگری عیبجویی کند، عیب تو این است که مهارت و هنری داری که باعث میشود مورد انتقاد قرار بگیری.