شمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرماید
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش یک وجود والا و پرهیزگار اختصاص دارد که به عنوان منبع قدرت و زیبایی شناخته می‌شود. شاعر با توصیف صفات عالی این ذات کریم، از قدرت و عظمت او سخن می‌گوید و از بندگی و تسلیم خود در برابر او می‌گوید. او همچنین به انتظار لطف و عنایت این موجود اشاره می‌کند و ابراز امیدواری می‌کند که در لحظات خاص، فرشتگان به او نزدیک شوند و او را از نعمت‌های بیشتری بهره‌مند سازند. به‌طور کلی، شعر نمایانگر عشق و ارادت عمیق شاعر به خداوند و امید به دریافت رحمت اوست.
ای به ذات کریم بی‌همتاوی به طبع سلیم بی‌مانند
هوش مصنوعی: تو ای ذات بخشنده و یگانه، و تو ای دارای فطرت پاک و بیبدیل.
وی به نخجیر گاه دهر تو راشیر گردون کمینه صید کمند
هوش مصنوعی: او به شکارگاه زمانه، تو را به عنوان طعمهای ارزشمند نگاه می‌کند.
ظل قدرت چو آسمان عالیقدر ظلت چو آفتاب بلند
هوش مصنوعی: سایه قدرت مانند آسمان وسیع و باعظمت است و مانند خورشید در حالتی بلند و تابناک قرار دارد.
در رهت همچو بندگان همه روزخور به تشریف چاکری خرسند
هوش مصنوعی: در راه تو، همچون بندگان، هر روز با کمال احترام و خوشحالی به خدمتگزاری مشغول هستم.
بر درت همچو چاکران همه شبمه به عنوان بندگی دربند
هوش مصنوعی: هر شب مثل خدمتگزاران، در برابر در تو ایستادهام و به خاطر عشق و بندگی، به ستارهها نگاه میکنم.
افتابا سپهر ایوا ناای به عونت سپهر حاجتمند
هوش مصنوعی: ای آفتاب، من در آسمان به یاری تو نیازمندم.
وی به لطف تو چرخ اطلس بوداز مه و افتاب زیور بند
هوش مصنوعی: او به لطف تو به مانند آسمان بزرگ و زیبایی است که با نور ماه و خورشید زینت یافته است.
خلعتی کز تن مبارک خودوعده کردی به این فقیر نژند
هوش مصنوعی: لباسی که از تن پاک و مبارک خود به من وعده دادی، ای فقیر غمگین.
بس که می‌باید از تن تو شرفکه نیاید ز خلق چشم گزند
هوش مصنوعی: بسیار باید از شخصیت و مقام تو محافظت کرد تا آسیب و چشمزخم از سوی دیگران به تو نرسد.
ترسم آن دم که لطف فرمائیاز بر من فرشته‌ها به برند
هوش مصنوعی: میترسم زمانی که تو به من لطف و محبت کنی، فرشته‌ها مرا از نزد تو دور کنند.