شمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیه
هوش مصنوعی: شعر درباره مهارت و دانش میر جعفر است که با علم خود به درجه بالایی از سیادت و اعتبار رسید. او به مانند نسیمی خوشبو در عالم دانش ظاهر شد و تاثیری عمیق بر دیگران گذاشت. رحمت الهی بر او بارید و او به موفقیت‌های بزرگی دست یافت. پس از مواجهه با سختی‌ها، مانند یونس که در دریا غرق شد، در نهایت به مرگ نزدیک شد. شاعر می‌گوید که با نظری به تاریخ، متوجه می‌شویم که او به دریا پیوسته است.
مه اوج سیادت میر جعفرز علم جعفری چون کامجو شد
هوش مصنوعی: مهی که اوج اقتدار میر جعفر بود، وقتی از علم جعفری بهرهمند شد، به کام خود رسید.
به ملک دانش از نوسکه‌ای زدکه نقد علم ازو بس تازه رو شد
هوش مصنوعی: او با یک اشاره و اشاره به دانش، توانست علم را به شکلی تازه و نو ارائه دهد.
چو باد آن گاه راه کعبه سر کردوزان خاک وجودش مشگ بو شد
هوش مصنوعی: وقتی که باد به آن سوی میوزد، راه کعبه را نشان میدهد و از آن خاک وجودش عطر خوشی ساطع میشود.
بر او بارید چندان ابر رحمتکه غرق لجه لاتقنطو شد
هوش مصنوعی: باران رحمت آنقدر بر او نازل شد که او در دریا مساعدت غرق شد.
پس از طغیان طوفان حوادثچو یونس سیر بحرش آرزو شد
هوش مصنوعی: پس از اینکه حوادث و مشکلات به اوج خود رسیدند و آرامش برقرار شد، مثل یونس که در دریا به آرزویش رسید، او نیز به خواستههای دلش دست خواهد یافت.
سرشک بحر بر افلاک زد موجکه موجش دام مرغ روح او شد
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که احساسات عمیق و غمناک مانند دریا، به آسمانها نفوذ کرده و به نوعی آتشینی در روح فرد ایجاد کرده است. این احساسات به گونهای عمل میکنند که روح فرد را به دام میاندازند و او را درگیر خود میسازند.
چو تاریخش طلب کردند گفتمبه دریای اجل یونس فرو شد
هوش مصنوعی: وقتی از من خواستند تا تاریخ او را بگویم، پاسخ دادم که او در دریای سرنوشت مانند یونس غرق شده است.