شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و وصف شخصیتی والا و بزرگ می‌پردازد که مانند سلیمان، دارای جود و بخشش بسیار است. شاعر از خداوند می‌خواهد که اگر حتی ضعفی کوچک مانند مورچه‌ای به درگاه او برسد، او را با گوش شنوا و امیدی پر از بشارت بشنود تا ناامید نشود. به طور کلی، این شعر بر اهمیت بخشش و امید تأکید دارد.
ای بلند اختر سپهر وجودوی گران گوهر خزانه جود
هوش مصنوعی: ای ستاره برجسته در آسمان وجود، تو گوهری باارزش هستی و خزانهای از بخشش و generosity.
به خدایی که داشت ارزانیبه تو در ملک خود سلیمانی
هوش مصنوعی: به خدای عزیزی که به تو در سرزمین خود، مثل سلیمان نعمت و برکت بخشیده است.
که اگر زین فتاده مور ضعیفبرسد عرضه‌ای به سمع شریف
هوش مصنوعی: اگر موجودی ضعیف و کوچکی مثل مورچه به شما پیامی برساند، باید به آن توجه کنید و آن را جدی بگیرید.
آنچنان کن کز استماع نویدنشود نا امید هوش امید
هوش مصنوعی: آنقدر خوش خبر باش که ناامیدی به دلها راه پیدا نکند.