شمارهٔ ۹۱ - قطعه
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر احساسات عمیق خود را بیان می‌کند و نشان می‌دهد که عشق و زیبایی معشوق برایش چقدر اهمیت دارد. او می‌گوید اگر یک لحظه از وجود معشوق دور شود، به اندازه‌ای برایش سخت خواهد بود که نمی‌تواند تحمل کند. همچنین، تاکید می‌کند که حتی اگر زیبایی‌های چهره و قامت معشوق به او نتابد، عشق او همچنان در دلش خواهد بود. شاعر امیدوار است که اگر معشوق به او نزدیک شود، همه چیزهای دیگر برایش بی‌اهمیت خواهد شد و همه چیز را فدای عشق او می‌کند. در کل، این شعر نشان‌دهنده عمق و شدت عشق و دلبستگی شاعر به معشوق است.
ذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مراگر شود یک نفس آن گوهر نایاب ز من
هوش مصنوعی: زندگی من به دو نفس زنده است و اگر یکی از آنها از بین برود، آن گوهری که ارزشمند و نایاب است، از من جدا خواهد شد.
از رخ و ابروی او روی نتابم به خدارو بتابند اگر قبله و محراب ز من
هوش مصنوعی: من هرگز از زیبایی و جذابیت او رو برنمیگردانم، حتی اگر تمام زیبایی‌های دنیا در مقابل من قرار بگیرند. اگرچه قبله و مکانهای مقدس هم هستند، اما عشق و زیبایی او برای من اهمیت بیشتری دارد.
محتشم گر به رفاقت شود آن بت مهماناز تو دین و دل و دانش دگر اسباب ز من
هوش مصنوعی: اگر محبوب من در رفاقت با تو حاضر شود، از تو دین و دل و دانش و سایر موارد را طلب می‌کند و من چیزی برای او ندارم.