شمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخ
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زندگی و مرگ عبدالغنی گلشن می‌پردازد. او به بهشت و لطافت روح اشاره می‌کند، اما با وقوع مرگ و دوری از دنیا، عبدالغنی به غربت می‌افتد. با این حال، پس از چهل روز، آرامش و منزلتی والاتر به دست می‌آورد. شاعر به تغییرات تاریخی و سرنوشت عبدالغنی اشاره می‌کند و می‌گوید که او به جایی مبارک و خوشایند دست یافته است.
گل گلشن لطف عبدالغنیکه بادش بهشت معلی نصیب
هوش مصنوعی: گل زیبا و دلنواز گلستان، ثمرهی محبت و بخشش عبدالغنی است که نسیم آن بهشت عالی را برایش به ارمغان آورده است.
به غربت فتاد و شراب اجلشد از جام دورش همان جا نصیب
هوش مصنوعی: او به غربت افتاده و به خاطر دوری از خود، مرگش همچون شرابی در جام به او رسید.
ولی چون پس از اربعینی شدشچنین منزلی راحت‌افزا نصیب
هوش مصنوعی: اما بعد از گذشت چهل روز، به این وضعیت خوشایند و آرامشبخش دست یافت.
خرد فکر تاریخ وی کرد و گفتچه جای مبارک شد او را نصیب
هوش مصنوعی: او به بررسی و تفکر در مورد تاریخ پرداخت و گفت که او به چه مکان پربرکتی دست یافته است.