شمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به خداوند دعا می‌کند و از او درخواست می‌کند که به او زمین و آب عطا کند. او به خداوند به عنوان پناهگاهی مطمئن اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که حتی یک دینار هم در اختیار ندارد. در نهایت، او از خدا می‌خواهد که قدرت و توانی برای دستیابی به آنچه نیاز دارد به او بدهد.
صاحب از راه خداوند زمین و آب کنای خداوندی ملاذی اعتضادی صاحبی
هوش مصنوعی: ای خداوندی که پناه و منبعی برای ما هستی، grant ما را در زمین و آب، و ما را یاری کن تا از راه تو بهرهمند شویم.
من که یک دینار را امروز صاحب نیستمچون توانم کرد آب صاحبی را صاحبی
هوش مصنوعی: من که امروز حتی یک دینار هم ندارم، چگونه میتوانم صاحب آب و آبادی باشم؟