شمارهٔ ۸۵ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند بزرگ و با جلالی سخن می‌گوید که با لطف و احسان خود به دیدار او آمده است. شاعر اشاره می‌کند که در اثر بیماری، عرق از تنش می‌ریزد، اما خداوند با رحمتش او را درمان می‌کند. همچنین، شاعر از هدیه‌ای زرین و با حکمت که خداوند به او می‌بخشد سخن می‌گوید و به دشواری‌های بیان شکرگزاری از خداوند اشاره می‌کند. در نهایت، او می‌خواهد که همیشه این شکرگزاری را ادامه دهد و از خدا بخواهد که این حالت را نه تنها در زمان حال، بلکه تا پایان زمان برای او حفظ کند.
آن خداوند محتشم چاکرکه فزونست حشمتش ز جهان
هوش مصنوعی: آن خداوند بزرگوار، که مقام و اعتبارش بیشتر از تمام آسمان و زمین است.
دی برسم عیادتم از خاکبرگرفت آن نهایت احسان
هوش مصنوعی: دیروز به عیادت من آمد و از خاک من گرد و غبار برداشت. این نشان دهنده بالاترین نیکی و محبت است.
چون تو را دیدن عرق ز عرقسوز بیمار راست شعله نشان
هوش مصنوعی: وقتی تو را میبینم، عرق از پیشانیام می‌ریزد، درست مانند شعلهای که نشانهای از درد یک بیمار است.
لطف دیگر علاوه این ساختاز کف زر نثار سیم افشان
هوش مصنوعی: محبت و مهربانی دیگری به این اندازه فراهم کرد که از دستانش زر طلا را به صورت نقره پراکنده کند.
که به حکمت در انجمن سازدغرق دریای انفعالم از آن
هوش مصنوعی: کسی که با حکمت و درستی در جمعهای مختلف صحبت می‌کند، به گونهای عمیق تحت تأثیر افکار و احساسات مردم قرار میگیرد.
من که چون خسته عرق کردهیافت در دم به یک نفس درمان
هوش مصنوعی: من که مانند کسی که خسته و عرقکرده است، در لحظهای به یک نفس به بهبودی رسیدم.
عذر آن شهریار اگر خواهمکه بخواهم به کلک یا به زبان
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از آن فرمانروا عذرخواهی کنم، میتوانم این کار را با نوشتن یا صحبت کردن انجام دهم.
بایدم ساخت دایم الحرکتهر دو را تا به انقراض زمان
هوش مصنوعی: باید هر دو طرف را دائماً فعال و پویا نگه داشت تا زمان به پایان برسد.