رباعی شمارهٔ ۲۰
این رباعی به این موضوع اشاره دارد که قبل از آمدن انسان‌ها و وجود ما، زمان و مکان‌ها وجود داشته‌اند و در طول تاریخ، افراد و وقایعی در آن جاها بوده‌اند. هر کجا که ما قدم می‌گذاریم، کسانی بوده‌اند که پیش از ما وجود داشته‌اند و آثار خود را بر جای گذاشته‌اند.
پیش از من و تو لیل و نهاری بوده‌ستگردنده فلک نیز به کاری بوده است
قبل از ما همین شب و روز بوده است و جهان بر روال خود کار میکرده.
هر جا که قدم نهی تو بر روی زمینآن مردمک چشم نگاری بوده‌ست
هر جا که پا میگذاری، نشانه هایی از مردمی که پیش از تو در آنجا بوده‌اند وجود دارد.