تناجی
خیام نیشابوری

رباعی شمارهٔ ۳۸

عمری‌ست مرا تیره و کاری‌ست نه راستمحنت همه افزوده و راحت کم و کاست
شکر ایزد را که آنچه اسباب بلا‌ستما را ز کس دگر نمی‌باید خواست