رباعی شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به این مضمون اشاره دارد که مهتاب زیبایی شب را می‌شکافد و لحظه‌ای شیرین‌تر از نوشیدن این زیبایی وجود ندارد. شاعر از شنونده می‌خواهد خوش باشند و نگرانی نداشته باشند، زیرا روزی مهتاب بر قبر هر فردی خواهد تابید و زندگی کوتاه است.
مهتاب به نور دامن شب بشکافتمی نوش دمی بهتر از این نتوان یافت
مهتاب با نور خودش، دامن شب را شکاف داد، (در چنین شرایطی) تو هم شراب بنوش که لحظه‌ای بهتر برای شراب خوردن و شاد بودن بهتر از این لحظه پیدا نتوانی کرد
خوش باش و میندیش که مهتاب بسیاندر سر خاک یک به یک خواهد تافت
شاد باش و بیش از حد فکر نکن و مطمئن باش که نور ماه بر سر گور ما یک یک ما خواهد تابید (و همگی خواهیم مرد)