رباعی شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و ارزش شراب و پیاله می‌پردازد. او می‌گوید که شراب مانند جان است، یعنی بسیار حیات‌بخش و ارزنده است. همچنین جام بلورین با می آمیخته، به نوعی نمایانگر اشکی است که در درون آن، غم و درد hidden شده است. به این ترتیب، شاعر پیوندی عمیق بین زیبایی و درد را به تصویر می‌کشد.
می لعل مذاب است و صراحی کان استجسم است پیاله و شرابش جان است
هوش مصنوعی: شراب مانند مایع قرمز و زندهای است که در ظرفی ریخته شده، در حالی که خود آن ظرف فقط جسم دارد و جان واقعی درون آن همان شراب است.
آن جام بلورین که ز می خندان استاشکی است که خون دل در او پنهان است
هوش مصنوعی: این جام شفاف و زیبایی که پر از شراب خوشگذرانی است، در واقع نمادی از غم و درد عمیق درونی است که در دل وجود دارد و به وضوح مشخص نیست.