رباعی شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و ارزشمندی انسان اشاره دارد و می‌گوید که هر ذره‌ای از خاک که در زمین وجود دارد، زمانی ارزش و زیبایی خاصی داشته است. شاعر به صورت خاص از زیبایی چهره نازنین یاد می‌کند و به نوعی از دلتنگی یا احترام به آن زیبایی صحبت می‌کند. در کل، پیام شعر درباره‌ی ارتباط انسان با خاک و زیبایی درون و بیرون آن است.
هر ذره که در خاک زمینی بوده‌ستپیش از من و تو تاج و نگینی بوده‌ست
هوش مصنوعی: هر ذره‌ای که در خاک زمین وجود داشته، قبل از ما انسانها جایگاه ارزشمندی داشته و همچون تاج و نگین بوده است.
گرد از رخ نازنین به آزرم فشانکآن هم رخ خوب نازنینی بوده‌ست
هوش مصنوعی: از چهرهی زیبا و دلربای تو غبار و کدورتها را دور کن، زیرا که آن چهرهی زیبا قبلاً نیز وجود داشته و همچنان درخشان است.