رباعی شمارهٔ ۵۲
در این شعر، شاعر به ارزش لذت بردن از لحظه‌ی حال و بهتر بودن آن از هر سلطنت و ثروتی اشاره می‌کند همچنین معتقد است که ناله ها و فریاد های شخصی که پاکی دل دارد از عبادت زاهدان ریاکار بهتر و پسندیده‌تر است و بدین‌وسیله برتری سیرت و پاکی ذات انسان را بر ظاهرسازی و ریا را بیان می‌دارد
یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به استاز تخت قباد و ملکت طوس به است
هوش مصنوعی: نوشیدن یک جرعهٔ شراب از سرزمین کاووس بهتر است از نشستن بر تخت قباد و داشتن سلطنت در طوس.
هر ناله که رندی به سحرگاه زنداز طاعت زاهدان سالوس به است
هوش مصنوعی: هر نالهای که یک عارف در سحرگاه سر میدهد، بهتر از اعمال و عبادتهای زاهدان ریاکار است.