رباعی شمارهٔ ۷۲
هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم جستجوی حقیقت و آزادگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید تا زمانی که راه قلندری (سلوک و سیر معنوی) طی نشود، تغییر در باطن و ظاهر صورت نمی‌گیرد. همچنین بیان می‌کند که اگر به دل سوختگان ننگری و برای خود دلدادگی و آرزو داشته باشی، به حقیقت آزادگی نخواهی رسید. درواقع، برای رسیدن به آزادی و تحول، باید از خواسته‌های دنیوی و خودخواهی دست کشید.
تا راهِ قلندری نپویی نشودرخساره به خونِ دل نشویی نشود
تا راه قلندری و درویشی نپیمایی، نمیشود (به آن نمیرسی) و تا از جان نگذری و رخسارهات را با خون دل پاک نکنی، نمیشود.
سودا چه پزی؟ تا که چو دل‌سوختگانآزاد به تَرکِ خود نگویی نشود
چرا طمع بیخود میورزی؟ تا همچون عاشقان دلسوخته، کاملا دست از خود نشویی، نمیشود. (آزاد در اینجا قید است یعنی کاملا و تماما)