رباعی شمارهٔ ۷۵
این شعر درباره بیشریک بودن خالق هستی در خلقت است و شاعر در ادامه میگوید مستی آدمی نیز خواست هموست که ظرف می را ساختهاست.
حیی که به قدرت سر و رو می‌سازدهمواره همو کار عدو می‌سازد
زنده‌ای که با قدرت خود سر و چهره و وجود آدمی را می‌سازد هموست که کار عدو می‌سازد.
گویند قرابه‌گر مسلمان نبوداو را تو چه گویی که کدو می‌سازد
گویند که ساختن قرابه (برای می و شراب) کار مسلمان نیست؛ پس آنکه کدو می‌سازد را چه می‌گویی؟ (توضیح: استفاده از انواع خاصی از کدو جهت نگهداری آشامیدنی‌‌ها قدمتی طولانی دارد. «گر محتسب به کدوی باده زند سنگ ...» منتسب به حافظ)