رباعی شمارهٔ ۸۱

شاعر در این رباعی، به تو می‌گوید که لحظه‌ای تأمل و تفکر کن؛ زندگی و عمری که پایان آن مرگ است چرا درباره بود و نبود آن نگران هستی؟ پس همان‌بهتر که آن‌را به شادی و خوشی بگذرانی تا بهره‌‌ای برده باشی که همه غم‌ها از خودپرستی است.