رباعی شمارهٔ ۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای طبیعت اشاره میکند. صبح که میرسد، شبنم بر روی گلهای لاله نشسته و بنفشهها در چمن خم میشوند. شاعر از انصاف غنچهای که گلبرکهایش را جمع کرده، لذت میبرد و این تصویر را به زیبایی توصیف میکند.
هر صبح که روی لاله شبنم گیردبالای بنفشه در چمن خم گیرد
هوش مصنوعی: هر صبح، زمانی که شبنم بر روی لالهها نشسته و زیبایی آنها را دوچندان میکند، بنفشهها در چمن به خاطر زیبایی و لطافت لالهها کمی خم میشوند.
انصاف مرا ز غنچه خوش میآیدکاو دامن خویشتن فراهم گیرد
هوش مصنوعی: من عادلانهترین رفتار را از گل میپسندم، زیرا که او دامن خود را به زیبایی جمع میکند.