رباعی شمارهٔ ۹۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هرگز از علم و دانایی دور نبوده، اما همچنان بسیاری از اسرار و حقایق برای او ناشناخته مانده‌اند. او به مدت هفتاد و دو سال به فکر و تأمل پرداخته، ولی به نتیجه‌ای نرسیده و متوجه شده که در واقع هیچ چیز مشخص نشده است.
هرگز دل من ز علم محروم نشدکم ماند ز اسرار که معلوم نشد
هرگز من از کسب علم دست نکشیدم ولی اسراری ماند که نتوانستم آنها را بفهمم.
هفتاد و دو سال فکر کردم شب و روزمعلومم شد که هیچ معلوم نشد
هفتاد و دو سال شب و روز تفکر کردم، آخر دانستم که هیچ چیز نمیدانم.