رباعی شمارهٔ ۹۵
در این رباعی، شاعر به از دست دادن آشنایان و همراهان اشاره میکند و میگوید که شاهد از دست رفتن تک تک آنها بوده که زودتر از او دنیا را ترک کرده و مرده اند.
یاران موافق همه از دست شدنددر پای اجل یکانیکان پست شدند
همه ی آشنایان و همراهان (اشاره به اینکه همه حق بهره مندی یکسان از زندگی و نعمات را دارند) یکی یکی از دست رفتند و تسلیم اجل شدند.
خوردیم ز یک شراب در مجلس عمردوری دو سه پیشتر ز ما مست شدند
همگی از یک گل آفریده شده ایم (شرایط زندگانی و دنیا برای همه برابر است) ولی برخی زود تر از ما به دنیا آمده و از دنیا رفته اند.