رباعی شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی‌ها و لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند. او با مقایسه خشت سر خم (شراب) با ملک جم (بهشت) و بوی قدح (جام شراب) با غذای مریم، از دلنشینی و خوش‌مزگی شراب می‌گوید. همچنین، آه و ناله‌های شبانه را با شور و حال خماری مقایسه می‌کند و نتیجه می‌گیرد که این لذت‌ها از ناله‌های عرفا و بزرگان بهتر و دلپذیرتر است.
خشت سر خم ز ملکت جم خوشتربوی قدح از غذای مریم خوشتر
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که بوی خوش گلابی که در سر خم (محلی برای تهیه نوشیدنی) وجود دارد، از بوی غذای مریم (مریم مقدس) خوشتر است. اینجا اشاره به لذت‌ها و زیباییهای مادی دارد که در زندگی قابل تجربهاند و گوینده به جذابیتهای دنیوی ارج مینهد.
آه سحری ز سینهٔ خماریاز نالهٔ بوسعید و ادهم خوشتر
هوش مصنوعی: در سکوت صبح زود، دلنوشتهای از درد و اندوه به وجود میآید که از ناله‌های بوسعید و ادهم، زیباتر و دلانگیزتر است.