تناجی
خیام نیشابوری

رباعی شمارهٔ ۱۱۲

ای پیر خردمند پگه‌تر برخیزوآن کودک خاکبیز را بنگر تیز
پندش ده گو که نرم نرمک می‌بیزمغز سر کیقباد و چشم پرویز